ไม่โกรธ ไม่เกลียดและ ไม่เข้าไปเฉียดใกล้ๆ

ไม่โกรธ ไม่เกลียดและ ไม่เข้าไปเฉียดใกล้ๆ

ในแต่ละวัน เราอาจต้องพบเจอผู้คนมากมาย

  • คนเหล่านี้ อาจเป็นคนที่เคยทำอะไรไม่ดี ให้เราเจ็บช้ำน้ำใจมาก่อน
  • เป็นต้นเหตุให้เรา อารมณ์เสีย รู้สึกไม่ดี หงุดหงิดทุกครั้งที่ได้เจอ
  • แต่ ทุกข์ตกอยู่ที่คนเกลียด กรรมตกอยู่ที่คนเคียดแค้น
  • คนที่ไม่ทุกข์ ไม่มีกรรม คือ คนที่ไม่เกลียด ไม่เคียดแค้นใคร
  • ใครให้อภัยก่อนก็มีความสุขในชีวิตก่อน

.

  • คุณต้องเข้าใจก่อนว่า “ให้อภัย” กับ “ให้โอกาส” มันคนละส่วนกัน
  • ให้อภัยแต่ไม่ให้โอกาส ให้อภัยแต่ไม่กลับไปคบ ไม่กลับไปสุงสิงด้วย
  • เราเลือกที่จะ ‘เก็บ’ หรือ ‘ไม่เก็บ’ คนบางประเภทไว้ในชีวิตได้
  • การให้อภัย คือ การยกโทษทางจิตใจในสิ่งผิดที่เขาทำต่อเรา ทำให้ความรู้สึกของความโกรธแค้นของเราบรรเทา
  • เรารู้สึกว่าเราให้อภัยเขาได้ เราจึงให้อภัย ให้อภัยโดยไม่ขึ้นกับว่าคนที่ทำผิดนั้นจะเป็นอย่างไร

.

  • จะเสียใจ จะชดใช้ จะรับโทษหรือเปล่า เราไม่ต้องไปสน
  • แต่เราก็ให้อภัยเขาได้ เพื่อปลดปล่อยความแค้นออกจากใจเรา
  • ปล่อยความคิด ความรู้สึกด้านลบ ให้ออกไปจากเรา เพื่อที่เราจะไม่ทุกข์
  • บางครั้งเราไม่ให้อภัยบางคน เพราะคิดว่าเราทำไม่ได้
  • หรือไม่เราก็รู้สึกว่า เราไม่อยๅกให้อภัย เราจะเก็บความโกรธแค้นนี้ไว้

.

  • เพราะเขาไม่สมควรได้รับการให้อภัย แต่ในขณะเดียวกันนั้น
  • เรากลับไม่รู้ตัวว่าจิตใจที่โกรธแค้นนั้นมาพร้อมกับความทุกข์
  • และมันทำร้ายเราเสมอ คนที่ทำผิดกับเรา ไม่ได้มารู้สึกด้วยกับเราเลย
  • การให้อภัย ก็ไม่ได้หมายความว่า เราจะต้องกลับไปดีกับเขา
  • แต่เป็นการทำให้เราพ้นจากจิตใจที่เคียดแค้นและเจ็บปวดต่างหาก

.

  • ให้อภัยได้ แต่ไม่กลับไปสุงสิงด้วย ยกโทษให้ แต่ไม่กลับไปคบ
  • การให้อภัย ทำให้เราได้ชีวิต และ ความสุขของเรากลับมา
  • หากอยากอยู่อย่างสบายใจ อยากมีชีวิตที่สงบสุขมาก
  • ต้องฝึกใจ เลิกยุ่ง เลิกมอง รักษาระยะห่างเท่าที่เราสบายใจ
  • เรียนรู้ที่จะ ไม่ใส่ใจคนอื่นจนเกินไป เกลียดก็อย่าไปมอง ไม่ชอบก็อย่าไปดู

ตถตฺตานํ นิเวเสยฺย ยถา ภูริ ปวฑฺฒติ :ปัญญาย่อมเจริญด้วยประการใด ควรตั้งตนไว้ด้วยประการนั้น.

  • หากไม่ใส่ใจคนที่อื่นจนเกินไป ก็ไม่มีใครมาทำให้เราหงุดหงิดได้
  • ลองท่องไว้ ไม่โกรธ ไม่เกลียด และ ไม่เฉียดเข้ๅไปใกล้
  • ให้อภัยเขา เราสุข โกรธเขา เกลียดเขา เราก็ทุกข์เอง
  • ให้อภัยมันช่วยปลดปล่ดยเราจาก ความทุกข์ และ ความแค้น
  • คนที่ทำได้คือคนที่ชนะไม่ใช่พ่ายแพ้ จริงๆ แล้วการให้อภัยกับการให้โอกาส

.

  • เป็นคนละส่วนกัน เราให้อภัยแต่ไม่ให้โอกาสได้ เพราะการให้อภัยคือการยกโทษทางจิตใจ
  • แต่การให้โอกาสต้องมาพร้อมกับการพิสูจน์ตัวเองของคนทำผิด
  • ถ้าคนทำผิดไม่ได้กลับใจ ไม่ได้เสียใจ เราไม่จำเป็นต้องกลับไปคุยด้วย ไม่ต้องกลับไปสุงสิงด้วย
  • แค่ยกโทษให้เขา แล้วเดินหนีออกมา ต่างคนต่างอยู่ เอาความสุขของเรากลับคืนมาใหม่เป็นของเรา

เป็นยังไงกันบ้างกับหลากหลายเรื่องราวที่เพจเรื่องเล่าชาวสยามได้นำมาเล่าให้ทุกท่านเล่าสู่กันฟัง หวังว่าคงได้ทั้งสาระและความบันเทิง ขอบคุณที่ติดตามกันครับ

Facebook Comments
  •