หลวงปู่ทองปาน จารุวังโส อมตะพระเกจิผู้นั่งสมาธิดับขันธ์ร่างไม่เน่าเปื่อย

สวัสดีครับวันนี้ เรื่องเล่าชาวสยาม ขอนำทุกท่านมาศึกษาเรื่องเล่าตำนานหลวงปู่ทองปาน จารุวังโส  เรามาติดตามกันได้เลย

หลวงปู่ทองปาน จารุวังโส พระเกจิอาจารย์ผู้เฒ่า ท่านศึกษาสรรพวิชาอาคมและไสยเวทย์ของเขมรเจนจบมนต์เข้มขลัง ท่านมีภูมิลำเนาบ้านเดิมอยู่จ.อุบลราชธานี ท่านไปอยู่ในเมืองเขมรตั้งแต่อายุ 15 ปีศึกษาวิทยาอาคมต่างๆกว่า 20 ปี

ท่านมีพลังพุทธาคมสูงและแก่กล้า มีวัตรปฏิบัติดีงาม ท่านอยู่อย่างสมถะเรียบง่ายและสันโดษ ท่านจำพรรษาอยู่หลายแห่ง และมีส่วนช่วยบูรณะวัดหลายแห่งเช่นวัดป่านางัว วัดบ้านคำปลาขาว สำนักสงฆ์หนองหิน

ท่านได้มรณะภาพไปแล้วหลายปี โดยท่านได้นั่งดับขันธ์ ซึ่งเป็นที่อัศจรรย์มากคือสรีระของท่านมีสภาพเหมือนท่านยังมีชีวิตอยู่ปกติ บุบสลาย เส้นเกศาหนวดเครา และคิ้วนั้นยังยาวขึ้นกว่าเดิมอีก ผิวพรรณดั่งคนปกติแสดงถึงท่านเต็มเปี่ยมด้วยบุญบารมีและอิทธิปาฏิหาริย์

ปัจจุบันสรีระของหลวงปู่ทองปานตั้งไว้ ณ อาศรมพรหมธาดาพุทธสถาน อ.จอมทอง จ.เชียงใหม่ ขอลงรูปของท่านเพื่น้อมสักการะบูชาหลวงปู่ทองปานอย่างสูงสุด

กรณีร่างกายยังคงอยู่นั้นหลวงปู่ดู่ พฺรหฺมปัญโญ ได้เคยเล่าถึงสาเหตุที่เกจิสรีระร่างไม่เน่า นั่นเป็นเพราะท่านเหล่านั้นล้วนแต่บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ และได้อธิษฐานทิ้งร่างไว้ให้คนสักการะกราบไหว้

ในทางกึ่งความเชื่อกึ่งวิทยาศาสตร์ เกจิอาจารย์ที่ฝึกนั่งสมาธิ ฝึกจิตทั้งหลายจะมีการเปลี่ยนแปลงทางร่างกาย เกิดรังสีประเภทหนึ่งขึ้นในตัว

“รังสีที่เกิดขึ้นนี้จะทำให้ผิวหนังร่างกายเปลี่ยนแปลงไป เรื่องนี้เป็นเรื่องของคนที่ปฏิบัติ เคยมีการวัดรังสีเหล่านี้แบบวิทยาศาสตร์ โดยมีเครื่องมือวัดเหมือนวัดรังสีออร่า ก็สามารถตรวจวัดได้ระดับหนึ่ง ซึ่งในร่างกายคนเราปกติจะมีคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าออกมาอยู่แล้ว

ถ้าเอามือไปอังใกล้ๆ จะรู้สึกมีการคลายความร้อน รังสีตัวนี้เมื่อคนที่ฝึกกรรมฐานมาแล้ว จิตพัฒนาไปจนสามารถที่จะรวบรวมรังสีเหล่านี้ได้ และส่งออกไปข้างนอกได้ ก็คือส่งไปอาบวัตถุมงคลที่เราเรียกกันว่า “การปลุกเสก” นั่นเอง

ข้อมูลโดย มหาพุทธานุภาพ

Facebook Comments
  •