ด้วยพระจริยวัตรอันงดงาม มีเมตตา ทรงรักและอภัยให้แก่ลูกศิษย์โดยไม่ถือพระองค์

กรมหลวงชุมพรเขตรอุดมศักดิ์ ทรงเป็นพระเจ้าลูกยาเธอในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้สเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๕ ประสูติเมื่อ วันที่ ๑๙ ธ.ค. ๒๔๒๓ ทรงเป็นต้นราชสกุล อาภากร พระนามเดิมว่า พระองค์เจ้าชายอาภากรเกียรติวงศ์ทรงเข้ารับการศึกษาเบื้องต้นในพระบรมมหาราชวัง และเป็นนักเรียนโรงเรียนหลวง ณ พระตำหนักสวนกุหลาบอยู่จนถึงโสกันต์

พระองค์ทรงเป็นที่รักใคร่ของประชาชนและทหารเรือ ด้วยเกียรติประวัติทรงสร้างคุณงามความดี ได้รับยกย่องว่าเป็น “พระบิดาแห่งราชนาวีไทย”

ครั้งหนึ่งเสด็จในกรมฯ พระองค์ได้สั่งทำโทษครูเศียร(หลวงศิลปฯ) ครั้งเป็นนักเรียน ครูเศียรจะทำผิดอะไรไม่ทราบ เสด็จในกรมฯสั่งให้ยืนอยู่บนโต๊ะเรียนในห้องการเรือ พระองค์สั่งแล้วก็ทรงลืม ครูเศียรต้องยืนอยู่ตั้งแต่ ๑๐.๐๐ น. จนถึงเวลากินข้าวเย็นคือ ๑๘.๐๐ น. จึงลงจากโต๊ะเพราะไม่มีใครสั่งให้ลง ผู้สั่งทรงลืมเสียด้วย ภายหลังทรงนึกขึ้นได้ จึงทรงถามขึ้นได้ความว่ายืนอยู่ทั้งวัน เมื่อทรงทราบก็ทรงพระสรวล

อีกเรื่องคือเมื่อคุณปุ๋ย นาคสิงห์ เม าจัด เข้าไปในวังนางเลิ้ง เอ็ดตะโรลั่น ถามมหาดเล็กได้ความว่าเสด็จในกรมฯยังไม่เสด็จลงจากห้องบรรทม ก็เลยใช้คำพูดลั่นๆ หาว่าเสด็จในกรมฯตื่นสายบ้าง ขี้เกียจบ้าง การงานไม่รู้จักไปทำบ้าง เสด็จในกรมฯตื่นบรรทมแล้ว ได้ยินคุณปุ๋ยเอ็ดตะโรอยู่ข้างล่าง ก็เรียกตัวเข้าไปเอาหนังสือราชการที่ทรงเซ็นต์ไว้ตั้งแต่เมื่อตอนกลางคืนให้คุณปุ๋ยดู

“นี่ไง กูเซ็นต์ไว้แล้ว งานของกูไม่มีค้าง เห็นไหม?”

พระองค์ทรงรักและอภัยให้แก่ลูกศิษย์หาได้กริ้วไม่ ทรงไม่ถือพระองค์จนลูกศิษย์รู้พระทัย บางครั้งจึงโดนลูกศิษย์ดุเอาบ้าง ถ้าเป็นเจ้านายพระองค์อื่นแล้ว คุณปุ๋ยก็โดนหวายเท่านั้น

จากนิทานชาวไร่ ของ “นาวาเอกสวัสดิ์ จันทนี”

Facebook Comments
  •